Stofa Ingvars Ellerts Óskarssonar

Ingvar Ellert (1944-1992) fæddist í Reykjavík og átti þar heima til æviloka. Hann dvaldi næstum allt sitt líf á stofnun, yndislegur í alla staði  og yfirleitt glaður í bragði, barngóður og gjafmildur, en inn á milli átti hann erfitt með að ná tökum á raunveruleikanum. Hann kom stundum sérkennilega fyrir, sat í vafinni stellingu með fætur og hendur í einni bendu, með sígarettuna á milli fingranna, og þegar hann fékk sér kaffi teygði hann sig fram eins og ballettdansari.  

Ingvar Ellert byrjaði ungur að teikna en hlaut enga menntun á því sviði. Sett var upp sýning á verkum hans í Víðihlíð við sundin blá 1981 og síðar í Nýlistasafninu og Safnasafninu. Verk Ingvars Ellerts skiptast í marga flokka, en það sem einkennir heildina er einkum sú viðleitni að fara sem næst hinu smágerða og draga það fram í dagsljósið, stundum eins og í gegnum filmu sem síar frá það sem skiptir ekki máli fyrir heildina. Í þessum brotakenndu og snöggunnu myndum fá margvísleg tákngildi óljósa merkingu þegar þau brjótast út úr óreiðukenndri uppsetningu flata, lína og forma. Við rannsókn á myndverkunum var afráðið að taka fyrir 2 flokka: 

Bátar og landslag: Hugað er að bátum hugarflugsins sem flestir eiga sér auðsæjar fyrirmyndir, aðrir renna saman við landslagið, taka mið af fjöllum sem líkjast seglum, á meðan fáeinir eru á mörkum þess að geta kallast bátar en eru það samt því augun láta blekkjast af tvíræðni samspilsins. Bátamyndir Ingvars Ellerts eru hugarfóstur listamanns sem þráði að ferðast um himna og höf en auðnaðist það aldrei. 

Fólk og dýr: Horft er til óvæntrar framsetningar á hugmyndum sem fá vægi í margslunginni nálægð þar sem hið óvænta skýtur ávallt upp kollinum og nær að setja mark sitt á úrvinnsluna með flúri og útúrdúrum og ljær inntakinu dálæti litanna. Persónur renna saman, sumar sætta sig við það, en aðrar brjótast um og vilja losna úr hringiðu hugarflugsins. 

↓