Horft um öxl / Looking back

Jón Laxdal (1971-2021)

Jón hóf listferil sinn á sviði skáldskapar en eftir kynni af nýjum straumum í myndlist og fjölbreyttu listalífi í kringum Rauða húsið hafði myndlistin yfirhöndina. Tungumálið vék fyrir myndbyggingu og merking fyrir merkingaleysunni. Verk hans kalla gjarnan fram spurningar um virkni táknkerfa í hversdeginum, þar sem orð, myndir og hlutir eru færð úr sínu hefðbundna samhengi og merking þeirra verður óstöðug. Hlutir verða að spurningum og tákn að áferð. Með því beinir hann athygli áhorfandans að eiginleikum á borð við form og efniskennd. Í fyrstu beindist þessi nálgun einkum að tungumálinu, en í síðari verkum færðist áherslan yfir á hluti úr daglegu lífi og nærumhverfi.

Á sýningunni ber fyrir augu verk sem Jón vann undir lok ferils síns í bland við nokkur eldri. Hann vinnur með fundna hluti sem færast úr sínu fyrra samhengi og raðast á nýjan hátt. Kunnugleiki þessara hluta kitlar minninguna um það sem eitt sinn bjó í þeim, en um leið verður sú merking óviss svo form, efni og yfirborð taka yfir. Með þessari nálgun dregur hann fram falda möguleika hins hversdagslega og opnar fyrir ný tengsl sem kalla á endurskoðun skynjunar okkar á hlutum og merkingu þeirra. Verk Jóns einkennast af mikilli nákvæmni, ljóðrænu næmi og oft á tíðum hárfínni kímni.

/

Jón began his artistic career in the field of poetry, but after being introduced to new trends in visual art and the diverse art scene in Akureyri, visual art took precedence. Language gave way to composition, and meaning to meaninglessness. His works often question the function of systems around meaning making in everyday life, where words, images, and objects are removed from their conventional context, and their meaning becomes unstable. Objects become questions and symbols become texture. In this way, he directs the viewer’s attention to qualities such as materiality and form.

The exhibition features works that Jón created towards the end of his career along with a few older ones. In it, he works with found objects that are moved from their former context and rearranged in a new way. The familiarity of these objects tickles the memory of their once-assigned meaning, which is simultaneously rendered uncertain, allowing form, material, and surface to take precedence. With this approach, he brings out the hidden potential of the everyday and opens up new connections that call for a re-evaluation of our perception of objects and their meaning. Jón’s work is characterised by great precision, a poetic sensibility, and often a subtle sense of humour.

Miðrými / Middle Room 2026
Sýningargerð / Curator Aðalheiður S. Eysteinsdóttir

↓