Skip to content

Ása Ketilsdóttir

Ása Ketilsdóttir fæddist árið 1935 á Ytra-Fjalli í Aðaldal, menningarheimili, þar sem íslensk ljóðahefð var í hávegum höfð með rímum, þulum, kveðskap og söng. Á bænum var símstöð og gestagangur vegna hennar. Að loknu námi í farskóla dvaldi Ása um tíma, 1950-1951, á Stóru-Tjörnum, og naut tilsagnar í teikningu hjá Aðalgeiri Halldórsssyni listmálara, en hafði lengi teiknað heima á eyðublöð fyrir símskeyti og ýmsa snepla sem lágu á lausu. Á fyrri hluta ársins 1957 nam hún við Handíða- og myndlistaskólann í Reykjavík, en innritaðist um haustið í Kvennaskólann á Laugum í Reykjadal, og lauk þaðan prófum 1958. Fljótlega eftir það fluttist Ása vestur í Ísafjarðardjúp, kynntist eiginmanni sínum, Halldóri Þórðarsyni, eignaðist börn og sinnti búskap, en á undanförnum árum hefur Ása snúið sér æ meira að ræktun blóma og tekist að ná fram mikilli grósku, og nýtur þar hlýnandi veðurfars og minni snjóþynglsa.

Ása Ketilsdóttir was born in 1935 at Ytra-Fjall in Aðaldalur, where she grew up surrounded with Icelandic poetry, verse and songs. In her youth she was constantly drawing on whatever paper was available. After primary education at a peripatetic school Ása spent 1950-51 at Stóru-Tjarnir School, where she was taught drawing by artist Aðalgeir Halldórsson. After studying briefly at the Iceland College of Arts of Crafts she entered the Women’s College at Laugar, graduating in 1958. She moved to the West Fjords, where she married Halldór Þórðarson and became a farmwife and mother. 

Ása Ketilsdóttir hefur alla tíð haft gaman af kveðskap, í Kvæðamannafélaginu Iðunni kynntist hún þessari fornu hefð betur, tók þátt í því að draga hana fram í dagsljósið og lagði rækt við þann arf sem hún nam á æskuslóðum. Hún orti ljóð, og árið 2012 kom út bók hennar, Svo mjúkt er grasið. Áður hafði Árnastofnun haft samband við hana vegna fyrirhugaðrar útgáfu á geisladiski um kveðskap og kom hann út 1998 undir nafninu Raddir, í umsjón Andra Snæs Magnasonar og Rósu Þorsteinsdóttur. Þá kom út geisladiskur 2010, Vappaðu með mér Vala, þar sem Ása kveður, syngur og segir sögur. Umsjón með útgáfunni höfðu Skúli Gautason og Rósa Þorsteinsdóttir fyrir Stofnun Árna Magnússonar og Strandagaldur ses. á Hólmavík. Veturinn 2011 var haldin fjölbreytt dagskrá í Gerðubergi til heiðurs Ásu Ketilsdóttur, með kynningu á gömlu teikningunum hennar, flutt erindi um hana, kveðnar rímur, dansað og sungið.

Ása Ketilsdóttir has always had a love of poetry, and she has familiarised herself with the old Icelandic tradition of rímur, or rimes. In 2012 she published a volume of poetry. She has also been involved in projects regarding traditional verse, such as a CD, Raddir (Voices), issued in 1998. On the CD Vappaðu með mér Vala, issued in 2010, Ása chants, sings and tells stories. In 2011 a programme in honour of Ása was held Gerðuberg in Reykjavík, including her drawings, chanting of rimes, song and dance. 

Teikningar Ásu Ketilsdóttur, sem hún gerði frá barnæsku til sextán ára aldurs, voru fyrst kynntar í Safnasafninu 2000, að frumkvæði vinkonu hennar, Jennýjar Karlsdóttur, sem þá var kennari við Valsárskóla á Svalbarðseyri. Þær eru flestar af hestum í margvíslegum stílbrigðum, oft í kátlegum stellingum, einnig af hugljúfum ævintýrum með prinsum og prinsessum. Útlínurnar er dregnar upp af miklu öryggi og fyllt upp í fleti þegar það á við. Annað einkenni teikninganna er nákvæm eftirtekt, hvernig hross haga sér og bregðast við eftir aðstæðum, og má segja að aðall þeirra sé hugkvæmni Ástu að draga fram það sem fangar augað umsvifalaust.